ptaki24.pl

Blog tematyczny o przyrodzie, zwierzętach oraz turystyce

Ciekawostki

Jedyny ssak składający jaja – jak wygląda dziobak?

Jedyny ssak składający jaja – jak wygląda dziobak?

Jest ssakiem, ale znosi jaja. Ma ogon i niegroźny wygląd, a jednak może zatruć człowieka. Jak wygląda dziobak, czyli nietypowe zwierzę rodem z Australii. 

W tym artykule poznasz:

  • dlaczego dziobak jest tak nietypowym zwierzęciem
  • ciekawe fakty na temat tego jak dziobak żyje
  • poznasz nieoczywiste ciekawostki o tym ssaku

Jak wygląda dziobak? Cechy charakterystyczne

Dziobak (Ornithorhynchus anatinus) to niewielki ssak zamieszkujący tereny wschodniej Australii, szczególnie regiony nadbrzeżne i rzeczne (Tasmania, Queensland, Nowa Południowa Walia). Powiedzieć, że wygląd dziobaka jest dość nietypowy i charakterystyczny to jak spore niedomówienie. 

Dziobak posiada ciało przypominające wydłużone torpedę. Jest pokryty gęstym futrem o kolorze brązowym lub czarnym na grzbiecie, a białym na brzuchu. Jego ciało mierzy zazwyczaj od 30 do 45 centymetrów długości, a ogon to dodatkowe 10 do 15 centymetrów.

Najbardziej charakterystyczną cechą dziobaka jest jego głowa. Ma on szeroki, spłaszczony dziób, który przypomina kaczkę. Dziób jest miękki i wrażliwy na dotyk, pełniący funkcję sensoryczną i służący do wyszukiwania pokarmu w wodzie. Uszy i oczy nie są duże. Jednak spełniają swoje funkcje w dobrym stopniu.  

Dziobak posiada również łapy z błonami pławnymi, co czyni go doskonałym pływakiem. Jego przednie łapy są zaopatrzone w ostre pazury, które wykorzystuje do kopania nory w brzegach rzek i jezior. Pozwalają mu one na pływanie w nieco trudniejszych terenach. 

Jeśli chodzi o dziwne ciekawostki o zwierzętach, to dziobak oprócz faktu znoszenia jaj jako ssak, może zaskoczyć byciem jadowitym drapieżnikiem. Jad dziobaka znajdujący się na tylnych łapach ostrogi wydziela jad, potrafiący wywołać silny ból nawet u człowieka. Ponadto dziobak chodzi po lądzie, ale prowadzi wodny tryb życia. 

Mimo bycia obiektem polowań (ze względu na futro, zwłaszcza na początku XX wieku), dziobak australijski nie jest zagrożony wymarciem. 

Jak wygląda dziobak niedługo po urodzeniu

Dziobak australijski jest także jajorodny. Samica składa od 1 do 3 jaj, a następnie inkubuje je przez około 10 dni w specjalnie wykopanych wcześniej gniazdach w ziemi. Mają one wcześniej przygotowane specjalne podłoże z mokrych liści i trzciny. Po wykluciu się młode są karmione mlekiem przez wydzielinę gruczołów mlekowych samicy, podobnie jak u ssaków.

Do ciekawych faktów dotyczących tego ssaka o cechach gada należy posiadanie zębów przez młode. Zanim jednak zaczną one opuszczać norę, to tracą je. Samica dziobaka musi je karmić, ponieważ są one ślepe i bardzo ślamazarne. Dodatkowo pysk młodego musi zlizywać mleko, ponieważ dziobka jest zwierzęciem bez sutek. Proces ten odbywa się do około 5 miesiąca życia zwierzęcia, kiedy to wychodzi ono z nory i zaczyna samodzielne życie. 

Nietypowe zwierzęta – dlaczego dziobak jest jednym z nich

Na to, że dziobak należy do wyjątkowych zwierząt ma wpływ nie tylko jego wygląd, ale również fakt, że istniały duże problemy, aby odpowiednio go sklasyfikować. Jeśli chodzi o typ, to dziobak jest dwunożnym strunowcem. Jednak ze względu na składanie jaj i byciem ssakiem jest on stekowcem (w znaczeniu rzędu) Nie dziwi zatem, że stan Nowa Południowa Walia ustanowił go jako symbol logo swojego stanu. Mając na uwadze stały poziom populacji dziobaka, możemy być prawie pewni, że dziobak to zwierzę, które będzie elementem krajobrazu przez wiele pokoleń. 

Podsumowując jeżeli chodzi o dziwne ciekawostki o zwierzętach, to dziobak jest jednym z bardziej charakterystycznych przykładów. Jego budowa łączy cechy ptaka i ssaka. Wykształcone wyjątkowe cechy i adaptacja do życia w wodzie czynią go jednym z najbardziej niezwykłych stworzeń na Ziemi.

Udostępnij

O autorze

Dzięki zaangażowaniu Jakuba, strona ptaki24 stała się cennym źródłem informacji dla wszystkich miłośników przyrody, zwierząt i ekoturystyki. Jego pasja, wiedza i poświęcenie sprawiają, że każdy post stanowi nie tylko źródło informacji, ale również zachętę do odkrywania fascynującego świata natury.